Yurdumun sıradan bir okulunda, sıradan bir öğretmen olan Beril, arkadaşıyla kafede buluştuğunda gününün mutsuz geçtiği her halinden belli oluyordu. Kız arkadaşını yanağından daha öperken söylenmeye başladı.
”Amaaan! Bıktım bu öğrencilerden her gün ayrı bir problem yaşıyorum. Her gün salak salak gülecek bir şeyler buluyorlar. İnan artık tahammülüm kalmadı. Hoş kalmadığı da bugün iyice belli oldu. Sınıftan atıverdim onu ama atmadan önce de güzelce bir iki tokat attım kafasına.” Onu dinlerken arkadaşı da bu sahneyi kafasında canlandırdığını her halinden belli ederek, haince ve zevk alarak gülümsedi. Okumaya devam et “KAHKAHANIN KAYBOLUŞ YOLCULUĞU”